Bloog Wirtualna Polska
Są 1 239 123 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Mare nostrum. Ekologia.


NATURA SANAT, MEDICUS CURAT  Natura  uzdrawia, lekarz tylko leczy
 


BAŁTYK

Historia naszego kochanego Bałtyku zaczyna się w momencie ustąpienia najmłodszego zlodowacenia. Stało się to w erze holocenu. Najpierw powstało słodkowodne Bałtyckie Jezioro Lodowe zwane jeziorem zaporowym (na terenie obecnego południowego Bałtyku), utworzone około 8.200r. p.n.e. z nagromadzenia się wód roztopowych. W tej postaci istniało ono prawie 500 lat. Około roku 7.700 p.n.e. dalsze ocieplanie się klimatu spowodowało podniesienie się poziomu wody. Most lodowy, który istniał między kontynentem a Skandynawią, uległ zniszczeniu. Wody jeziora utworzyły rzekę, popłynęły na zachód i poziom wody opadł. Utworzyło się Morze Yoldiowe ( od mięczaka Yoldia arctica ). Nastąpiło zasolenie morza do poziomu wyższego niż tez panujący obecnie. Było to morze arktyczne. Jednym ze śladów arktycznej fauny pozostałym do dziś jest foka. Pomimo, że warunki klimatyczne ulegały ciągłym przemianom, foczki dostosowały się. Dalsze topnienie lodowca podniosło dno cieśniny i połączenie, które istniało z morzem na zachodzie zamknęło się. Nastąpiło około 1.000 lat po powstaniu Morza Yoldiowego. Dopływy słonej wody ustały, jednocześnie ogromne ilości wody słodkiej, pochodzącej z topnienia lodowca doprowadziły do "wysłodzenia" wody morza. Skutkiem tego było wyginięcie ogromnej ilości zwierząt, żyjących w zasolonych wodach. Zmiana budowy morza wiązała się również ze zmianą nazwy. Powstało gigantyczne jezioro słodkowodne - Jezioro Ancylusowe (nazwa wywodzi się od mięczaka Ancylus fluviatilis). W tej postaci przetrwało ono ponad tysiąc lat. Morze jednak nigdy nie daje za wygraną... Powróciło około 5,000 r.p.n.e. Otworzyło się połączenie, tworzone przez cieśniny Skagerrak, Kattegat, Wielki i Mały Bełt oraz Sund. Wówczas morze nazywało się Morzem Litorynowym ( w tym przypadku nazwa wywodzi się od małża Litoryna litorea). Początkowo połączenie było głębsze i szersze niż jest dzisiaj, a wody morza były bardziej słone. Wypiętrzanie się południowych okolic Skandynawii spowodowało wypłycenie cieśnin, a co za tym idzie i wysłodzenie wód morza, dlatego Bałtyk jest zaliczany do mórz jedynie słonawych. Stawia to specyficzne wymagania roślinom i zwierzętom w nim żyjącym. Teraz ten proces zdaje się zmierzać w odwrotnym kierunku. Wznoszenie się Skandynawii zamieniło się w opadanie. Bardzo powoli cieśniny między Danią a Półwyspem Skandynawskim pogłębiają się. W odległej przyszłości może to spowodować wzrost zasolenia wód Bałtyku.

Bałtyk jest morzem szelfowym, połączonym z Morzem Północnym, a co za tym idzie z Atlantykiem cieśninami: Sund, Mały Bełt, Wielki Bełt, Kattegat i Skagerrak.

 

   WYBRZEŻE REWALSKIE



Bałtyk w liczbach

Powierzchnia (z Kattegatem i Cieśninami Duńskimi)- 415.266 km2; Ilość wody w Bałtyku- 21.721 km3; Największa głębokość (Głębia Landsort)- 459 m; Średnia głębokość- 52,3 m ; Powierzchnia zlewni Bałtyku-1.721.233 km2 ; Największe zatoki: Botnicka, Fińska.

Morze Bałtyckie dzieli się na 3 baseny:
Basen Bornholmski
Basen Gotlandzki
Basen Botnicki

Główne wyspy:
Bornholm - jest to należąca od 1660 roku do Danii wyspa w południowo-zachodniej części Bałtyku. Powierzchnia wyspy wynosi 587 km2; ludność 44,5 tys. (1999). Największe jej wzniesienie 162 m n.p.m. Na północy wyspy wybrzeża są skaliste. Na wyspie Bornholm znajdują się liczne miejscowości wypoczynkowe i kąpieliska. Największe miasto - Ronne. Początkowo Bornholm był siedliskiem normańskich piratów, przez pewien czas księstwem przyłączone do Danii, a w latach 1645-1660 był we władaniu Szwecji, od 1660 roku włączona do Danii.
Gotlandia - jest to należąca do Szwecji i największa na Morzu Bałtyckim wyspa, o powierzchni 3.140 km2. Ludność 57,3 tys. (2000). Wyspa jest nizinna z największym wzniesieniem 83 m n.p.m. Największe miasto - Visby.
Hiuma - jest to należąca do Estonii wyspa, położona na Bałtyku na południe od wejścia do Zatoki Fińskiej. Powierzchnia 965 km2; ludność 10 tysięcy.
Olandia - jest to należąca do Szwecji wyspa położona przybrzeżnie przy południowo-wschodnym krańcu tego kraju i oddzielona od stałego lądu cieśniną kalmarską. Powierzchnia wyspy wynosi 1345 km2. Wyspa jest nizinna z największym wzniesieniem 55 m n.p.m. Długość wyspy : 135 km. Szerokość wyspy : 16 km. Największe miasto - Borgholm.
Rugia - jest to należąca do Niemiec wyspa położona w południowo-zachodniej części Bałtyku. Powierzchnia wyspy wynosi 960 km2. Wyspa jest silnie rozczłonkowana z licznymi zatokami, półwyspami i wysepkami, a od lądu jest oddzielona wąską cieśniną Strelasund. Na Rugii znajdują się liczne miejscowości wypoczynkowe i uzdrowiskowe. Największe miasto Sassnitz. W średniowieczu stanowiła siedzibę plemienia Ranów, z ośrodkiem w Arkonie.
Sarema - jest to należąca do Estonii wyspa położona na Bałtyku na południe od wejścia do Zatoki Fińskiej. Powierzchnia 2672 km2.
Uznam - jest to wyspa przybrzeżna na Bałtyku. Powierzchnia wyspy wynosi 424 km2, największe wzniesienie ma 60 m n.p.m. Wyspa jest silnie rozczłonkowana, z licznymi półwyspami, a od lądu stałego i od sąsiedniej wyspy Wolin oddzielona jest wąskimi pasami wodnymi. Na wyspie Uznam znajdują się liczne miejscowości wypoczynkowe. Wyspa jest podzielona - niewielka część wschodnia ze Świnoujściem należy do Polski, reszta do Niemiec. Przed II wojną światową został na niej (w Peenemünde) zbudowany poligon doświadczalny z wyrzutniami pocisków V-1 i V-2. Po stronie niemieckiej leży miasto Ahlbeck.
Wolin - jest to należąca do Polski przybrzeżna wyspa, położona w południowej części Bałtyku. Od lądu stałego oddzielona jest rzeką Dziwną i Zalewem Szczecińskim, a od wyspy Uznam rzeką Świną. Powierzchnia wyspy wynosi 245 km2. Warunki naturalne wyspy są urozmaicone. Występują na niej tereny bagniste, nizinne, leśne, a także wzniesienia morenowe oraz wybrzeże klifowe. Część wyspy zajmuje Woliński Park Narodowy.
Wyspy Alandzkie - archipelag wysp należący do Finlandii, posiadający jednak szeroką autonomię położony na Morzu Bałtyckim u wejścia do Zatoki Botnickiej. Łączna powierzchnia archipelagu liczącego 6,5 tys. wysp wynosi 1.527 km2, a największa wyspa Aland - 650 km2. Liczba ludności wynosi 26,2 tys. (2001). Około 100 wysp jest zamieszkanych, głównie przez ludność pochodzenia szwedzkiego. Największym miastem i stolicą jest - Mariehamn.

Największe zatoki:
Zatoka Botnicka, Zatoka Fińska, Zatoka Gdańska, Zatoka Pomorska, Zatoka Ryska, Zalew Kuroński

Główne rzeki mające ujście do Morza Bałtyckiego:
Łotwa: Dźwina
Estonia: Narwa
Rosja: Newa, Pregoła
Litwa: Niemen
Polska: Odra, Wisła, Pasłęka, Radunia, Reda, Łeba, Słupia, Wieprza, Parsęta, Rega
Niemcy: Peene, Warnow, Trave

Ważniejsze porty nad Morzem Bałtyckim:
Polska: Gdańsk, Szczecin, Gdynia, Świnoujście, Kołobrzeg
Dania: Kopenhaga
Szwecja: Sztokholm, Malmö
Finlandia: Helsinki, Turku
Estonia: Tallinn
Litwa: Kłajpeda
Rosja: Kaliningrad, Sankt Peterburg
Niemcy: Rostock, Lubeka, Kilonia, Flensburg

Dzisiejszy Bałtyk jest akwenem nietypowym, niepodobnym do innych mórz świata. Przede wszystkim jest morzem bardzo płytkim, o średniej głębokości zaledwie 52 m, podczas gdy średnia głębokość Morza Kaspijskiego wynosi 184 m, a Morza Czarnego nawet 1149 m. Dla porównania warto też wspomnieć, że średnia głębokość Wszechoceanu sięga aż 3795 m. Bałtyk jest morzem śródlądowym, łączącym się z sąsiednim M. Północnym jedynie wąskim i płytkimi cieśninami, które utrudniają dopływ słonych wód oceanicznych. Fakt ten ma decydujący wpływ na zasolenie wód bałtyckich, które jest niewielkie w porównaniu z zasoleniem oceanu (średnie zasolenie wód powierzchniowych Bałtyku - 7,5‰, oceanu - 36,6‰). Istotną cechą wód bałtyckich jest ich uwarstwienie. Wyróżnia się dwie zasadnicze warstwy: wód powierzchniowych i głębinowych. Wody powierzchniowe mają niskie zasolenie, są dobrze wymieszane i natlenione, ich temperatura waha się w zależności od sezonu, od 0°C do 20°C. Wody głębinowe o zasoleniu 12-22‰ posiadają prawie stałą temperaturę 4-6°C. W warstwie pośredniej tzw. haloklinie (na głębokości 40-80m), następuje gwałtowny wzrost zasolenia i tym samym gęstości wody.


W świadomości wielu ludzi Bałtyk to tylko całkowicie pozbawiony życia zbiornik wody. To nie jest prawda . Mogłoby być lepiej to fakt , ale również mogłoby być gorzej. To najsłodsze morze świata jest środowiskiem życia dla wielu gatunków ryb, ssaków i skorupiaków. Niestety foczki i morświny są rzadkością, ale zaczęto realizację programów mających na celu przywrócenie dużej liczbności tych zwierząt. W naszym morzu żyją m.in. śledzie, szproty, dorsze, łososie i niezbyt przyjemna chełbia modra. Większośc zwierząt zamieszkujących nasze morze to imigranci z innych mórz lub wód słodkich. Np niedawno bo w roku 1990 Stacja Morska UG doniosła że pojawił sie nowy przybysz który nazywa sie "babka bycza". Ryba ta około 20 cm długości, dużą obłą głowę, ciemną plamę na pierwszej płetwie grzbietowej. Według naukowców ryba ta dostała się do Bałtyku dzięki statkom które w wodach zęzowych przywiozły ją z Morza Kaspijskiego lub Czarnego:) mogła też przywędrować sama rzekami. Najliczniej występuje w okolicach Gdyni. Z roślin można spotkac m.in. zielenice, brunatnice, trawy morskie, krasnorosty.


O
kolice Mielna- widok w kierunku Sarbinowa


Sznurki:




MORZE BAŁTYCKIE - Notka encyklopedyczna

Spis treści


Podziel się
oceń
0
1

Mare nostrum




 
DZIEJE POMORZA



Księstwo Pomorskie w XVII w, wykonana przez Lubinusa na zamówienie ostatnich książąt pomorskich. Pomeraniae Ducatus Tabula.


Pomorzekraina historyczna na terenie Polski i Niemiec, u ujścia Reknicy, Odry i Wisły do Morza Bałtyckiego. Nazwa regionu (kasz. Pòmòrskô pom. Pòmòrze, łac. Pomerania, niem./szw. Pommern) wywodzi się od geograficznego położenia regionu.


Herb Pomorza z XV-XVII wieku


W średniowieczu region zamieszkiwany był przez słowiańskie plemiona: Pomorzan (Kaszubów) w części przedodrzańskiej oraz Połabian (Ranów, Wieletów, Obodrzyców i innych) w części zaodrzańskiej. Główne ośrodki znajdowały się w (licząc od wschodu) Gdańsku, Kołobrzegu, Wolinie (potem Szczecinie), Arkonie.

Od VIII do IX wieku istniało Księstwo Pomorskie, które obejmowało ziemie od Gdańska, aż pod Rostock.

Ziemie między ujściami Wisły i Odry podbite zostały przez władców polskich, jednak przy każdym osłabieniu władzy centralnej górę brały dążenia do odzyskania niezależności. Pierwszy swoją władzę nad całym Pomorzem między Wisłą a Odrą rozciągnął najprawdopodobniej Mieszko I. Ponownego podboju dokonywali Kazimierz Odnowiciel oraz Bolesław Krzywousty. W wyniku naporu Sasów do XIII wieku całe Pomorze zaodrzańskie znalazło się w granicach Cesarstwa.

W czasie rozbicia dzielnicowego Pomorze przedodrzańskie praktycznie uniezależniło się od Korony pod rządami rodu Gryfitów. Księstwa Gryfitów, choć sięgnęły po część ziem zaodrzańskich, same podatne były na rozbicie i w 1181 roku popadły w silną zależność lenną od Cesarstwa. Bliższe związki z Krakowem wykazywało Pomorze Gdańskie, które po rządach lokalnej dynastii wróciło pod władzę Łokietka, aby niemal natychmiast w 1308 roku zostać zdobyte przez Krzyżaków (rzeź Gdańska).

Pod koniec swego życia nieudaną próbę ponownego związania Pomorza Zachodniego z Koroną podjął Kazimierz III Wielki, pragnąc uczynić swym dziedzicem wnuka, Kaźka, księcia słupskiego. Po drugim pokoju toruńskim w 1466 roku Pomorze Gdańskie wróciło pod władzę króla Polski.

W 1637 wymarła dynastia Gryfitów. W 1648 w wyniku pokoju westfalskiego zachodnia część księstwa pomorskiego z Rugią i ujściem Odry przypadła Szwecji, a wschodnia elektoratowi Brandenburgii. Posiadłości szwedzkie z czasem coraz bardziej przechodziły na rzecz przeradzającej się w Prusy Brandenburgii. W 1720 roku Szczecin przeszedł pod władanie Prus, stając się stolicą prowincji Pommern. W 1772, w efekcie I rozbioru Rzeczypospolitej, w granicach Prus znalazło się polskie dotąd Pomorze Gdańskie (z wyjątkiem Gdańska). Prusy objęły wreszcie całe Pomorze w wyniku kongresu wiedeńskiego w 1815 przejmując ostatni jego skrawek od Szwecji (Wołogoszcz, Gryfię, Strzałów i Rugię).

Po reformie administracyjnej z 1818 roku Pomorze zostało podzielone na dwie prowincje: Pommern i Westpreussen (Prusy Zachodnie). W skład pierwszej prowincji wchodziły rejencja: szczecińska, stralsundzka i koszalińska. W 1832 roku rejencja stralsundzka została włączona do rejencji szczecińskiej, natomiast w 1838 roku powstała na południu Pomorza Zachodniego nowa rejencja pilska. Druga dzieliła się na rejencję gdańską i kwidzyńską.

Po I wojnie światowej odrodzona Polska otrzymała okrojone Pomorze Gdańskie, które wkrótce stało się jednym z pretekstów hitlerowskiego ataku w roku 1939. Po II wojnie światowej, w wyniku decyzji Wielkiej Trójki, Polska otrzymała całe Pomorze między Wisłą a Odrą. W pierwszych latach powojennych (zgermanizowani w XVII i XVIII w.) autochtoniczni Pomorzanie (z wyjątkiem słowiańskojęzycznych Kaszubów zostali wysiedleni do Niemiec, a ich miejsce zajeli kresowiacy i Ukraińcy. W granicach NRD, a potem zjednoczonych Niemiec pozostało tzw. Pomorze Przednie, (niem. Vorpommern), które wraz z Meklemburgią stanowi kraj związkowy.

* * *

Księstwo Pomorskie - państwo na wybrzeżu Bałtyku. Władzę w nim sprawowali książęta pomorscy. Językiem używanym na tych ziemiach był język pomorski, we wschodniej części blisko z nim spokrewniony język kaszubski. Od późnego średniowiecza na Pomorzu Zachodnim przeważał język niemiecki (język pomorski i kaszubski zachował się częściowo na Pomorzu Słupskim aż do XX w.), na Pomorzu Wschodnim dominował język kaszubski, a niemiecki w miastach. Zazwyczaj przez "Księstwo Pomorskie" rozumie się księstwa Gryfitów obejmujące Pomorze Zachodnie, choć istniało też księstwo Święców na Pomorzu Wschodnim.

Pomorze Szwedzkie - (szw. Svenska Pommern) – posiadłość Korony Szwedzkiej od XVII do XIX w., położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Bałtyckiego.





PRAWO


Prawo morskie - jest z reguły prawem wewnętrznym państwa regulującym stosunki prawne związane z żeglugą morską i korzystaniem z morza. Innymi słowy jest to prawo praktyki obrotu morskiego danego państwa, w odróżnieniu od prawa morza stanowiącego dział prawa międzynarodowego.
Prawo morza to dział prawa międzynarodowego publicznego, określający status prawny obszarów morskich oraz statków morskich. Prawo morza wciąż w dużej mierze opiera się na zwyczaju międzynarodowym, a najważniejszym aktem prawnym regulującym ten dział jest Konwencja Prawa Morza ONZ z 1982 roku, która częściowo kodyfikuje wcześniejsze normy zwyczajowe, a częściowo wprowadza nowe rozwiązania.
Prawo morskie to prawo wewnętrzne regulujące sposoby korzystania z morza. Polskie prawo morskie reguluje kodeks morski z 2001 roku.
Klasyfikacja obszarów morskich: wody wewnętrzne, wody archipelagowe, morze terytorialne, strefa przyległa, strefa wyłącznego rybołówstwa, szelf kontynentalny, wyłączna strefa ekonomiczna, morze otwarte, zw. też morzem pełnym, dno mórz i oceanów.
Kodeks morski - ustawa (aktualnie z dnia 18 września 2001 r. ogłoszona w Dz. U. 2001.138.1545) regulująca stosunki prawne związane z żeglugą morską. Stosuje się go do morskich statków handlowych.




Sznurki:

Prawo morskie - bibliografia
  1. Uwagi wstępne str. 5.
  2. Wykaz skrótów str. 8.
  3. Prawo.morskie str. 9.

  4. 3.1 Monografie, podręczniki i inne opracowania str. 9.
    3.2. Artykuły str. 16.
    3.3. Glosy str. 40.

  5. Prawo morza str. 44.
  6. 4.1.Monografie, podręczniki i inne opracowania str. 44.
    4.2.Artykułyc str. 47.

Marynarka Wojenna Rzeczypospolitej Polskiej



GOSPODARKA  & ŻEGLUGA MORSKA

Sznurki:

Oficjalna strona Ministerstwa Gospodarki Morskiej


Polska Marynarka Handlowa, PMH, to określenie polskiej marynarki handlowej (cywilnej).


PORTAL MORSKI










Podziel się
oceń
0
1

Ludzie morza. Zasłużeni dla Pomorza.

Proporzec MW


Spośród Panteonu zasłużonych dla Pomorza wielu było Filistrami Korporacji Baltii.


HISTORIA BALTII
Filistrzy honoris causa Korporacji Baltia


ZAŚLUBINY POLSKI Z MORZEM

Generał Józef Haller nadał uroczystościom zaślubin Polski z morzem w Pucku charakter nadzwyczaj podniosły i szczególny. W Gdańsku, gdzie Haller zatrzymał się w czasie swojej podróży do Pucka, starosta dr Józef Wybicki podarował generałowi dwa platynowe pierścienie – dar gdańskiej Polonii, które ten w Pucku wrzucił w ceremonialnym akcie zaślubin do morza. Następnie podpisał także pamiątkowy dokument – dyplom aktu zaślubin. W uroczystym orszaku, na czele z rybakiem kaszubskim, niosącym chorągwie kościelne, generał Haller wraz z wyższymi oficerami i generałami ruszył na koniu ku Zatoce Puckiej. Po uroczystych przemówieniach, przy dźwiękach hymnu narodowego i salw armatnich, chorążowie pocztów sztandarowych zanurzyli sztandary w wodzie morskiej na znak zaślubin. Po mszy polowej, generał wrzucił do wody jeden pierścień, drugi pozostawiając na swoim palcu. Symbolicznym stwierdzeniem generała: "Zaślubiam cię na znak rzeczywistego i wieczystego naszego panowania" dokonał się akt zaślubin, powracający ostatecznie i na trwałe Polskę morzu i morze Polsce.
Fhc Gen. Józef Haller i Zaślubiny z morzem
SZCZEGÓŁOWA RELACJA Z ZAŚLUBIN POLSKI Z BAŁTYKIEM



Jerzy Doerffer - V-prezes K! Rosevia, córki korporacyjnej K! ZAG Wisła.
(1918 - 2006), twórca powojennego polskiego przemysłu stoczniowego, Rektor Politechniki Gdańskiej. Twórca szkoły naukowej w dziedzinie technologii okrętów. Był w tej dziedzinie uznanym autorytetem w skali światowej. Współtwórca pionierskich konstrukcji i technologii okrętowych.
Doktor Honoris Causa Politechniki Gdańskiej, Leningradzkiego Instytutu Budowy Okrętów, Uniwersytetu w Glasgow, Uniwersytetu w Rostoku, Akademii Marynarki Wojennej, Politechniki Szczecińskiej oraz odznaczony medalem im. Williama Froude’a Królewskiego Stowarzyszenia Okrętowców w Londynie.


Poczet sztandarowy Korporacji Rosevia, 16.05.1937, od lewej prof. Jerzy Doerffer




Gen. Mariusz Zaruski -notka biograficzna (ur. 31 stycznia 1867 r. w Dumanowie, zm. w kwietniu 1941 r. w Chersoniu) – pionier żeglarstwa i wychowania morskiego, generał Wojska Polskiego, wybitny taternik.





Eugeniusz Kwiatkowski (ur. 30 grudnia 1888 w Krakowie, zm. 22 sierpnia 1974 w Krakowie) - polski polityk i działacz gospodarczy II Rzeczypospolitej. Twórca gospodarki morskiej w Gdyni.

CYTATY:

  • Jeżeli jest tak dobrze, to dlaczego jest tak źle?
  • W tym bowiem miejscu Europy, gdzie leży Polska istnieć może tylko państwo silne, rządne, świadome swych trudności i swego celu, wolne, rozwijające bujnie indywidualne wartości każdego człowieka, a więc demokratyczne, zwarte i zorganizowane, solidarne i silne wewnętrznie, budzące szacunek na zewnątrz, przeniknięte walorami kultury i cywilizacji, państwo nowoczesne, zachodnie mnożące w wyścigu pracy własne wartości materialne i moralne. Czy możemy wahać się, stojąc u drogowskazu, gdzie pójść ?





Konstanty Matyjewicz-Maciejewicz (ur. 11 października 1890, zm. 25 października 1972) – "Kapitan Kapitanów", "Macaj", kapitan żeglugi wielkiej, ostatni komendant "Lwowa" i pierwszy komendant "Daru Pomorza". Wykładowca w Szkole Morskiej w Tczewie, Gdyni i Szczecinie.




Józef Michał Hubert Unrug
(ur. 7 października 1884, zm. 28 lutego 1973) - filister honorowy K! Rosevia, córki korporacyjnej K! ZAG Wisła. Z pochodzenia niemiec, lecz spolonizowany. Polski wiceadmirał i morski oficer pokładowy okrętów podwodnych. Podczas I wojny światowej był dowódcą okrętu podwodnego i flotylli okrętów podwodnych w pruskiej flocie. Następnie wstąpił do odrodzonej polskiej Marynarki Wojennej. Od 1925 do 1939 kierował Flotą i Obszarem Nadmorskim. W trakcie kampanii wrześniowej dowodził Obroną Wybrzeża, był on dowódcą obrony Helu. Po wyjściu z niewoli niemieckiej pod koniec II wojny światowej zajmował stanowisko I zastępcy szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej.


Julian Czerwiński, Małgorzata Czerwińska, Maria Babnis, Alfons Jankowski, Jan Sawicki - Kadry Morskie Rzeczypospolitej.

Marynarka Wojenna Rzeczypospolitej Polskiej

Wielcy żeglarze





Podziel się
oceń
2
3

Perły naszej floty




Żaglowiec szkolny - Dar Pomorza - fundacja społecz. pomorskiego w tym przy udziale K! Baltia

Najstarszy polski żaglowiec "Dar Pomorza" już na stałe wpisał się w krajobraz gdyńskiego basenu Prezydenta. - W sezonie letnim żaglowiec zwiedza ok. 2400 osób dziennie. Podczas lipcowej Operacji Żagiel jednego dnia odwiedziło nas 2580 osób, to rekordowa liczba - poinformował nas kapitan "Daru Pomorza" Tadeusz Ambrożek.

Ten wspaniały żaglowiec został zbudowany w Niemczech, w roku 1909 w stoczni Blohm-Voss w Hamburgu jako statek szkolny niemieckiej marynarki handlowej. Wodowana 18 września 1909 r. jednostka otrzymała nazwę "Prinzess Eitel Friedrich". Służbę rozpoczął 6 kwietnia 1910 r., wychodząc w dziewiczy rejs do Christiansand i Antwerpii. Po klęsce Niemiec w I wojnie światowej, w roku 1919, przejęli statek Francuzi, przeprowadzając go do portu St. Nazaire. W roku 1926 pod nową nazwę "Colbert" miał zastąpić francuski żaglowiec szkolny "Richelieu". Zamiary te jednak nie zostały zrealizowane. W roku 1927 fregata przeszła na własność barona de Foreste, który zamierzał przekształcić ją w jacht oceaniczny, ale i ten pomysł nie został urzeczywistniony. W roku 1929 statek, niszczejący z wolna, zakupił z datków społecznych Pomorski Wojewódzki Komitet Floty Narodowej za sumę 7000 funtów szterlingów. Do Polski trafił, ponieważ Polacy szukali zastępcy dla wysłużonego już Lwowa. Statek przemianowano na POMORZE i przeholowano pod dowództwem Konstantego Maciejewicza do Nakskov w Danii. Tam przeszedł generalny remont i potem nadano mu nazwę DAR POMORZA . Na nadanie tej nazwy ogromny wpływ miał fakt finansowania zakupu ze społecznych składek. Żaglowiec przypłynął do Polski 30 lipca 1930 roku i został uroczyście przekazany w użytkowanie Wyższej Szkole Morskiej w Gdyni. W latach trzydziestych statek dwukrotnie opłynął kulę ziemską, pokonując przy tym w roku 1937 trasę dookoła Przylądka Horn. Swój ostatni rejs odbył w 1982 roku. W ciągu 51 lat służby dla Polskiej Marynarki Handlowej, odbył 102 rejsy szkolne, przebywając pół miliona mil morskich. Na jego pokładzie przeszkolono 13 384 słuchaczy Szkoły Morskiej. W dziennikach okrętowych zapisano m.in. przejście przez równik (22.11.1931), podróż dookoła świata w latach 1934-1935, opłynięcie "groźnego Przylądka Horn" (1.03.1937). Po II wojnie powrócił do Gdyni 24.10.1945 r. i wkrótce wznowił służbę jako statek szkolny Państwowej Szkoły Morskiej. W 1972 r. wygrał Operation Sail; w roku 1980 zdobył "Cutty Sark Trophy". Czołowe pozycje w regatach zajmował w latach 1974, 1976 i 1978.

Ostatni rejs odbył we wrześniu 1981 r. pod dowództwem kpt ż. w. Tadeusza Olechnowicza - do fińskiego portu Kotka Obecnie tą perłę naszej floty można oglądać przy nabrzeżu Kościuszki w Gdyni. Dar stoi tam zacumowany jako muzeum i za niewielką opłatą można zwiedzić cały statek.


Zmiana właściciela nastąpiła w 1982 r. W dniu podniesienia bandery na nowym żaglowcu Wyższej Szkoły Morskiej, "Darze Młodzieży", 4 lipca, "Dar Pomorza" przekazany został Ministerstwu Kultury i Sztuki. W dniu 2 sierpnia statek objęła załoga Centralnego Muzeum Morskiego; kustoszem został wieloletni komendant "Daru Pomorza", kpt.ż.w. Kazimierz Jurkiewicz (w 1985 r. jego miejsce zajął kpt.ż.w. Tadeusz Wojciechowski). Od razu rozpoczęto prace, które miały na celu adaptację statku do funkcji muzealnych; przede wszystkim należało stworzyć na statku jednokierunkowy ciąg zwiedzania. Pierwszy etap prac zakończony został w maju 1983 r. Wtedy też nastąpiło otwarcie nowego oddziału CMM - statku - muzeum "Dar Pomorza". Od tego czasu przez żaglowiec przewija się ponad 200.000 zwiedzających rocznie.


Podstawowe dane techniczne tego wspaniałego żaglowca:

 

Rok budowy: 1909
Typ: Fregata
Długość max: 93 m
Długość kadłuba: 80,3 m
Wysokość max: 41,4 m
Szerokość: 12,6 m
Zanurzenie: 5,7 m
Powierzchnia żagli: 2 100 m2
Tonaż: 1561 BRT, wyporność: 2500
Załoga: 189 osób
Armator: Muzeum Morskie w Gdańsku
Materiał konstrukcyjny: stal
Budowniczy: Stocznia Blohmund Voss, Hamburg, Niemcy
Silnik 430 KM, MAN, Diesel

SZNURKI:

TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ DARU POMORZA

Polska Marynarka Handlowa




Mesa na statku Dar Pomorza.






Podziel się
oceń
0
1

Refleksja


"Nagle zerwała się gwałtowna burza na jeziorze; On zaś spał" (Mt 8, 24).

Oto obraz życia na świecie. Św. Augustyn pisze: "Świat ten nazywamy morzem, morzem złym, pełnym goryczy, chłostanym falami".
Na żądaj więc, by ciebie właśnie oszczędzały burze. Burze z zewnątrz od rozpasanego otoczenia, wrogiego wierze świętej. Burze od wewnątrz, o których wspomina Apostoł: "W członkach zaś moich spostrzegam prawo inne, które toczy walkę z prawem mojego umysłu i podbija mnie w niewolę pod prawo grzechu mieszkającego w moich członkach" (Rz 7, 23). Wtedy przede wszystkim muszą przyjść burze na ciebie, gdy jako dobry katolik spełniasz wiernie swoje obowiązki i w ten sposób jesteś cierniem w oku i ustawicznym wyrzutem odstępcom, oziębłym i wrogom św. wiary. "Synu, jeżeli masz zamiar służyć Panu, przygotuj swą duszę na pokusę", mówił już mędrzec Syrach (2, 1).
Wszystkie twoje starania mają do tego zmierzać, by Chrystus nie spał w łódeczce twego serca. Do tego taką robi uwagę św. Augustyn: "Co to znaczy, że Chrystus śpi w tobie? To, żeś zapomniał o Chrystusie!" Mocno to sobie zapamiętaj. Chroń się więc podczas burzy do Chrystusa, przede wszystkim do Chrystusa w tabernakulum, do Chrystusa w częstej Komunii św., do Chrystusa w modlitwie, do Chrystusa we Mszy św., do Chrystusa w apostolstwie świeckich, tej pracy dla niego. Wtedy będziesz mógł się całkowicie oprzeć na Chrystusie i Jemu zaufać. I to tym więcej, im bezwzględniej uświadomisz sobie swoją nędzę. Wtedy ty także, jak ongiś uczniowie na jeziorze, doświadczysz na sobie tego, że Chrystus "wstał, rozkazał wichrom i jezioru, i nastała głęboka cisza" (Mt 8, 26).




 

 

 

 



Podziel się
oceń
0
2

Zdjęcia w galeriach.


Licznik odwiedzin:  280 270  

Redakcja

Com! Maciej Konarski Admirał Konwentu © by M. Konarski & K! Baltia 2006-2012 E-mail: baltiae@gmail.com

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Goście

Odwiedziny: 280270
Bloog istnieje od: 3906 dni

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl